Roderick, 9 jaar

Toen ik het boek begon te lezen, dacht ik eerst dat ik het saai zou vinden, want ik hou meestal alleen van actie. Maar al snel kwamen de grappig stukjes, zoals met Superman en dat soort dingen. En toen ging Dax ook van alles beleven. Dat was leuk om te lezen en de plaatjes vond ik ook erg mooi.
Dax is soms wel een beetje een pechvogel. Hij moet best vaak naar de dierenarts. Dat is niet leuk voor hem, maar sommige dingen zijn wel grappig om te lezen. Hij wordt een keer door een hommel gestoken en dan is er een plaatje waar hij scheel kijkt naar de hommel op zijn neus. Ook vond ik het grappig dat Odie en Dax vrienden werden en samen rommel gingen maken en ook was het leuk dat Dax een keer in de blubber sprong. Dat vond Leanne niet zo leuk, maar ik wel. Ik vond het fijn dat ik het boek zelf kon lezen en dat de verhaaltjes zo vrolijk zijn. Nou ja, op eentje na dan. Want het laatste verhaaltje vond ik wel een klein beetje zielig. Gelukkig mocht ik stiekem al een stuk van het geheime tweede boek van Dax lezen en dat was heel erg leuk, want toen wist ik dat het verhaal gewoon verder ging.